Strona głównaDzieckoPółpasiec u niemowlaka - zaraźliwość, objawy

Półpasiec u niemowlaka – zaraźliwość, objawy

Co to jest półpasiec? Czy jest to groźna choroba? Jakie są objawy tej choroby u dzieci? Półpasiec a ospa, jak łączą się te dwie choroby? Oto pytania, na które odpowiemy w poniższym artykule. Warto dowiedzieć się, czy trzeba obawiać się półpaśca u dziecka oraz czy osoba chora na półpasiec może zarazić niemowlę. 

Czy półpasiec często występuje u dzieci?

Półpasiec jest wirusową chorobą zakaźną. Wywołuje go wirus VZV czyli varicella zoster virus. Ten sam wirus odpowiada za wywoływanie ospy wietrznej. Pierwotne zakażenie wirusem VZV skutkuje zachorowaniem na ospę wietrzną. Po ustąpieniu objawów ospy wietrznej wirus zostaje w organizmie w postaci latentnej, czyli utajonej. Wirus ten może ponownie się uaktywnić w okresie obniżonej odporności, czego efektem jest zachorowanie na półpasiec. Jednak do aktywacji wirusa zwykle dochodzi dopiero co najmniej po kilku latach od zachorowania na ospę. Na półpasiec, w przeciwieństwie do ospy wietrznej, można zachorować wielokrotnie. Czy półpaścem można zarazić dziecko? Czy półpasiec często występuje u dzieci? Zakażenie półpaścem jest możliwe także u dzieci. Półpasiec występuje u dzieci jednak dosyć rzadko, mniej też pojawia się powikłań po tej chorobie. Lekarze podkreślają, że ryzyko zachorowania na półpasiec jest większe u dzieci, które uległy zakażeniu ospą wietrzna jeszcze w łonie matki lub przebyły ją w 1. roku życia. 

Objawy półpaśca u dzieci

Jakie są objawy półpaśca u  dzieci? Jak go rozpoznać? W porównaniu do ospy wietrznej półpasiec jest chorobą mniej zaraźliwą. Wirusem VZV można zakazić się bowiem tylko poprzez bezpośredni kontakt z płynem, który występuje w pęcherzykach, będących objawem półpaśca. Gdy pęcherzyki przyschną, nie są już źródłem zakażenia. Warto podkreślić, że jeśli dojdzie do zakażenia wirusem VZV od osoby chorej na półpasiec u osoby, która nie chorowała na ospę wietrzną, wtedy ta osoba zachoruje na ospę wietrzną, a nie na półpasiec. Objawami półpaśca są wykwity skórne, w  postaci pęcherzyków, podobnych do tych, które występują przy ospie. Wysypka bywa bolesna i swędząca, a pęcherzyki są wypełnione płynem surowiczym. Wysypka może utrzymywać się od dwóch do trzech tygodni, najpierw w formie pęcherzyków, a potem przyschniętych strupków. Wysypka zwykle nie pojawia się na całym ciele, lecz wzdłuż tzw. dermatomów, czyli miejsc unerwionych jednym nerwem rdzeniowym. Na początku choroby u dziecka może wystąpić złe samopoczucie i gorączka, a także ból gardła i kaszel. Leczenie tej choroby u dzieci polega głównie na podawaniu leków przeciwwirusowych i przeciwbólowych. 

Czy półpasiec jest zaraźliwy dla niemowląt?

Półpasiec jest o wiele mniej zaraźliwy niż ospa wietrzna. Jeżeli niemowlę miało kontakt z osobą zakażoną półpaścem, może u niego rozwinąć się ospa wietrzna, ponieważ zwykle dziecko nie chorowało jeszcze na tę chorobę. Jednak do przeniesienia wirusa mogłoby dojść tylko w przypadku kontaktu z wydzieliną z pęcherzy osoby chorej. Zakażenie zdarza się więc bardzo rzadko. Warto zauważyć, że dzieci są szczepione przeciwko ospie wietrznej przed ukończeniem pierwszego roku życia. Szczepienie zabezpiecza przed poważnym zachorowaniem i powikłaniami po chorobie.

Leczenie półpaśca u dzieci, możliwe powikłania

W trakcie leczenia półpaśca u dzieci stosuje się lek przeciwwirusowy (acyklowir), a dodatkowo także leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. W niektórych sytuacjach konieczne może być podanie także antybiotyków oraz sterydów. Jest to konieczne tylko wtedy, gdy dojdzie do nadkażeń bakteryjnych zmian pęcherzykowych na skórze, na przykład w wyniku rozdrapywania ranek.  Może dojść także do powstania blizn po wysypce, podobnie jak po ospie. Dziecko powinno pozostać przez kilka dni w domu. Do powikłań po zachorowaniu dochodzi rzadko. Szczególną uwagę warto zwrócić na powód obniżonej odporności u dziecka. Do zakażenia półpaścem najczęściej dochodzi bowiem w momencie osłabienia odporności u dziecka. Jednym z rzadszych powikłań jest zapalenie płuc. Dochodzi do niego jednak niezwykle rzadko. Inne poważniejsze powikłania występują raczej u osób w starszym wieku.

Ewa Burnejnikowa
Z medycyną związana od ponad 15 lat. Przez ten okres odbyłam wiele staży w instytutach medycznych, gdzie mogłam pogłębić moją wiedzę oraz zdobyć praktykę.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here