Strona głównaPoradyJak poradzić sobie z tęsknotą po zmarłej mamie

Jak poradzić sobie z tęsknotą po zmarłej mamie

Śmierć bliskiej osoby jest ogromnym przeżyciem, mnóstwem negatywnych emocji, przez które można znaleźć się w psychicznym dołku. Niektóre zachowania człowieka w trakcie żałoby są sposobem radzenia sobie z tą tragedią. Często są przejawem adaptacji w nowej sytuacji. Niektórzy radzą sobie lepiej, inni gorzej. Każdy przeżywa żałobę inaczej, na swój sposób. Często może dojść do tego, że tęsknota może być na tyle przygnębiająca, że utrudnia normalne funkcjonowanie w codziennym życiu. Śmierć rodzica to ogromna strata, po której trzeba się podnieść i dalej żyć, pomimo ogromnej rany w sercu. Jak poradzić sobie z tęsknotą za zmarłą mamą? Nasz artykuł jedynie może dodać Ci trochę otuchy, wesprzeć w trudnej sytuacji, jednak pamiętaj, że potrzebny jest czas, żeby złagodzić cierpienie. Naturalnym jest, że tęsknisz za osobą, która była częścią Twojego życia, z czasem jednak zaczniesz sobie z nią radzić i nauczysz się żyć, pogodzony ze stratą. 

Żałoba po stracie mamy 

Żałoba wiąże się z ogromnymi emocjami. Stan ten jest inny w zależności od tego, jaka relacja łączyła nas ze zmarłą osobą, a także od tego jak silna jest nasza psychika. U niektórych aktywują się mechanizmy funkcjonalne, dzięki którym łatwiej pogodzić się z utratą bliskiej osoby oraz bez problemu funkcjonować w rzeczywistości. U innych zaś może pojawić się mechanizm dysfunkcjonalny, który objawia się idealizacją zmarłego, bądź unikaniem myśli o zmarłym, wypieraniem uczuć, którymi darzyliśmy zmarłego. O ile można tak w ogóle powiedzieć – “normalna” żałoba powinna pozwolić na pogodzenie się ze stratą i dostosowanie życia do obecnej sytuacji. Częstym zjawiskiem w trakcie żałoby jest wpadnięcie w depresję, która dodatkowo potęguje przygnębienie. Czas i nasilenie żałoby jest zależne od wielu czynników. Tęsknota za zmarłą mamą, czy tatą może być inna u każdej z osób związanych ze zmarłym, ze względu na wiek, stan zdrowia, osobowość, relacje z tą osobą, wzorce rodzinne, kulturowe i religijne. Emocje mogą różnić się także ze względu na to, na ile żałobnik przyjmuje pomoc i wsparcie. 

Pogodzenie się ze stratą bliskiej osoby

Czasami ciężej jest pogodzić się ze śmiercią, jeśli jej przyczyna była tragiczna, nie do przewidzenia. Łatwiej znosi się śmierć osoby w podeszłym wieku, której stan zdrowia nie pozwalał już na normalne funkcjonowanie. W takiej sytuacji bliscy są bardziej przygotowani na stratę, liczą się z nią. Nagły wypadek ze skutkiem śmiertelnym, samobójstwo, nagła choroba (szczególnie w młodym wieku) może mocno zszokować. Tęsknota za mamą, bratem, chłopakiem, babcią może być naprawdę ogromna. Jeśli czujesz, że dotknął Cię emocjonalny kryzys, nie radzisz sobie z codziennością, warto jest udać się na wizytę do psychologa, psychoterapeuty, bądź psychiatry. Nie bój się prosić o pomoc. Nie powinieneś się wstydzić swoich emocji. To naturalne, a specjaliści są od tego, aby Ci pomóc i wyciągnąć z dołka, z którego sam nie jesteś w stanie wyjść. Psycholog pomoże Ci zrozumieć mechanizm Twojego organizmu, być może pomoże Ci pogodzić się ze stratą, zrozumieć Twoją sytuację.

Żałoba przebiega zazwyczaj falowo. Bywają momenty, w których czujemy się już lepiej, wydaje się, że pogodziliśmy się ze stratą, a zaraz przychodzi kryzys i tęsknota za zmarłą mamą, czy inną bliską osobą, burzy to, co udało się nam wypracować. Niestety nie ma innej rady, jak przejście tego trudnego momentu w życiu. Czas na pewno złagodzi ból. Może on nie zniknąć nigdy, jednak nauczymy się z nim żyć. Naturalnym jest, że tęsknota wprowadza dezorientację, smutek, gniew, poczucie winy, nieszczęścia, niesprawiedliwości. Są to normalne emocje, które towarzyszą niemal każdemu mocno związanemu ze zmarłą osobą. Nie można jednak przypisywać żałobie samych negatywnych emocji. Często czuje się ulgę, spokój. Takie emocje odczuwa się, kiedy widzieliśmy cierpienie ciężko chorej osoby, nad którą medycyna rozkładała ręce.

Żałobę można podzielić na kilka etapów. Pierwszym z nich jest niedowierzanie w stratę, następną bolesne odczucie straty z poczuciem niesprawiedliwości i ostatnią faza adaptacji, w którą emocję słabą i człowiek zaczyna odnajdywać się w nowej sytuacji. W takich ciężkich doświadczeniach warto jest przyjmować wsparcie i dać sobie pomóc.

Ewa Burnejnikowa
Z medycyną związana od ponad 15 lat. Przez ten okres odbyłam wiele staży w instytutach medycznych, gdzie mogłam pogłębić moją wiedzę oraz zdobyć praktykę.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here